Assyrtiko by Gaia Wild Ferment 2013 Santorini Griekenland

‘ Nobody knows how long they’ve been there; not since the Minoans maybe, but after that, it’s anyone’s guess’ .

‘ Assyrtiko from the Greek island of Santorini is a world treasure, with one of the epic stories in wine’ . (uit wijnblogs)

Niemand weet hoe lang ze er al zijn, die Assyrtiko-wijnstokken op Santorini. Misschien al sinds 1200 v. Chr. toen Feniciers (afkomstig uit Foenicie, dat ongeveer het huidige Libanon bestrijkt) voet aan wal zetten op Santorini. Foeniciers waren namelijk geweldige wijnmakers. Grieken vestigden zich pas weer ca. 900 v. Chr. op Santorini. Het eiland was na de catastrophale vulkaanuitbarsting van 3600 v. Christus die alles van het eiland wegvaagde en in de as legde lang onbewoond. Er zijn overigens geen aanwijzingen dat er op het moment van de uitbarsting nog mensen op het eiland waren (er zijn geen menselijke resten of gebruiksvoorwerpen gevonden). Hoogstwaarschijnlijk hebben de eerste tekenen die wezen op een aanstaande vulkaanuitbarsting ervoor gezorgd dat de Minoische bewoners van Santorini het eiland ruim voor de uitbarsting verlaten hebben.

Was de Assyrtiko toen al daar? Herrees het herboren uit de as? Brachten de Foeniciers het mee? Aangezien er toen nog geen Wijnrecensent was zullen we het nooit weten. Wat we wel weten is dat de Assyrtiko-druif al sinds mensenheugenis op zijn eigen unieke manier wordt verbouwd en dat de druif koning is op Santorini.

Die unieke manier van wijn verbouwen is de zogenaamde ‘Basket-shape methode’ (Kouloura). (zie de foto hieronder)

assyrtiko basket method

De basket-shape methode

Een Assyrtiko-wijngaard

Een Assyrtiko-wijngaard

De wijnranken worden zo (be-)geleid dat ze groeien in een emmer-vorm. Op die manier worden de druiven beschermd tegen de felle zon en de zoute zeewind door de bladeren en de wijnranken zelf.

Inheemse Griekse witte druiven staan de laatste tijd volop in de spotlights. Ook Eric Asimov, gerespecteerd wijnjournalist van de new York Times is lyrisch over de Griekse witte wijnen. Hij en veel collega-culinair journalisten en wijnliefhebbers. Of dat terecht is? Ja! De wijn van deze week, Gaia Estate Assyrtiko wild ferment 2013, van dezelfde makers als de hier eerder beschreven Agiorgitiko, vleit accenten van de duizenden jaren oude vulkanische grond van Santorini, het zout van de zee, de zilte frisheid van de zeewind en de weldadig warme Griekse zon op de lippen en de tong en verleidt daarmee de smaakpapillen tot een uitbundige Sirtaki.

De Griekse Cycladen waaronder Santorini

De Griekse Cycladen waaronder Santorini

Assyrtiko by Gaia Wild Ferment 2013 Santorini Griekenland

NB. Het verdient aanbeveling om de de fles een uur voor consumptie te ontkurken en in een wijde karaf te decanteren. 

Welk(e) druivenras(sen) zijn voor deze wijn gebruikt? 100% Assyrtiko

Wat ruik ik? Witte wijnen van de Assyrtiko-druif onderscheiden zich door hun sterk aromatische complexiteit. Dat doet ook de Assyrtiko van Gaia Estate van deze week. Na decanteren kunt u onder een flinterdunne vitrage van vulkanische rook-aroma’s citrus, fijne kruidigheid, accenten van mineralen (de vulkaangrond waarin de wijnranken zijn geworteld) hazelnoot, toast en noga proeven. De mooie complexiteit van deze Assyrtiko, zorgt ervoor dat er steeds iets nieuws te ontdekken valt. Zeer, zeer te genieten

Wat proef ik?  Een volle, zeer uitgesproken smaak, een intense structuur en mooie zuren. U kunt citrus, toast, een hint van honing en hazelnoot proeven. De afdronk, nasmaak, is sterk, lang en doet verlangen naar een volgende slok.   gaia_estate_assyrtiko_wild_ferment

Wat eet ik erbij? Visgerechten met bijv. gegrilde zwaardvis, bakeljauw of sardientjes. Gegrilde en gezoute groenten. De Assyrtiko gaat ook heel goed samen met frisse salades met wat zout en een uitgesproken kruidigheid.

Is dit een exclusieve wijn (de snob-score)? Ja. Griekse wijnen hebben -buiten Griekenland- nog veel aan populariteit te winnen. Eigenlijk is dat nauwelijks te begrijpen als je topwijnen als deze Assyrtiko en de Agiorgitiko, die elders op deze site door mij is gerecenseerd, proeft. Het is een prachtige, stevige, imponerende en zeer karaktervolle wijn..Een wijn met een exclusieve smaak. Exclusief; ook vanwege de 80-jaar oude wijnstokken geplant in de vulkanische grond van Santorini en de bekwame handen van de wijnmakers van Gaia.

Wat kost deze wijn?  16,35 euro

Hoe is de prijs/kwaliteits-verhouding? De prijs voor deze prima witte wijn is wellicht wat aan de hoge kant. En dat is jammer want dat zal een deel van het wijndrinkend publiek afschrikken. Terwijl Assyrtiko-wijnen zoals u hierboven hebt kunnen lezen het verdienen om (meer) gedronken te worden. Naar mijn mening zou een prijs van rond de 10 euro meer mensen verleiden om het glas te vullen met Santorini’s trots.

(Wanneer) is de wijn op dronk? Ja. Hij is nu op dronk en tot 6 jaar na de oogst houdbaar. Voor deze wijn geldt overigens dat wanneer hij nog twee a drie jaar bewaard wordt onder de juiste omstandigheden, de minerale (puim- en lavasteen)accenten in de wijn af zullen nemen en fruit en honingachtige accenten juist toenemen waardoor de wijn nog meer body krijgt.

Alcoholpercentage? 13 %

Serveertemperatuur? 8-10 graden Celsius

Waar is de wijn te verkrijgen? Bij wijnhandelaren die zijn aangesloten bij Les Genereux (waaronder wijnhandel Oranje). 

 

 

De wijnrecensent-score: 90/100

Gaia Estate Agiorgitiko 2012 Nemea Griekenland

“Those wine-writers are Euro-elitists” and “absolutists” whose wine recommendations are “the epitome of cyber-group goose-stepping” and “Kim-Jung-unism’ .

‘What we also have from this group of absolutists is a near-complete rejection of some of the finest grapes and the wines they produce. Instead they espouse, with enormous gusto and noise, grapes and wines that are virtually unknown. That’s their number one criteria — not how good it is, but how obscure it is’ .

Aldus Robert Parker. Hij had er zin in een tijdje terug. Zijn pen in een nogal zure wijn gedoopt trok hij fel van leer tegen de nieuwe generatie wijnschrijvers die verder kijken en proeven dan de Bordeaux en de Napa Valley lang zijn. Jammer genoeg wordt de Amerikaanse wijnschrijver door teveel mensen te serieus genomen. Is een wijn niet door deze zelfverklaarde president van het wijnschrijversgilde goedgekeurd dan zal het wel bocht wezen wordt door een grote groep idolaten gedacht. Ook beroemde wijnproducenten (van premier grand cru classees in de Bordeaux) wachten zelfs met het prijzen van hun wijn totdat Robert er zijn neus in gestoken en een slok van weggeslurpt heeft. Het oordeel van de moeder aller wijnschrijvers kan zomaar honderden euro’s per fles schelen, weten de penningmeesters van de grote Chateaux.

Met de smaak van meneer Parker wordt dus al decennia lang rekening gehouden. Vindt meneer Parker wijnen lekker met een hoog alcoholpercentage, die daarbij vol en jammig zijn en een smaak en geur hebben die doordrenkt is van eikehout? Dan worden die wijnen het jaar erop geproduceerd! Houdt meneer Parker van Cabernet Sauvignons, Merlots, Pinot Noirs? Dan worden de inheemse varianten ingeruild voor die druivensoorten. Maar hallo!! Er is meer! Druivenrassen die (wat) onbekender zijn maar minimaal even lekkere of zelfs lekkerder wijnen opleveren. Vergeet Robert Parker en zijn tirade tegen mensen die het durven bestaan minder bekende wijnen en druivenrassen onder de aandacht proberen te brengen en ook nog te beweren dat ze geweldig kunnen zijn.

Want na de Sardijnse Cannonau van de ‘Is Morus’  van vorige week is hier alweer zo’n obscure druif. De Agiorgitiko. Hello again, mister Parker! Ik durf te beweren dat het een druif is die tot grote daden in staat is en dat er heerlijke wijnen van gemaakt worden. Een druif die vergelijkingen tijdens blindproeverijen met grote wijnen gemaakt van ‘ klassieke(r)’ druivenrassen gemakkelijk aankan. Van deze druif nam een collega, sympathiek als hij is, laatst na een bezoek aan Griekenland een wijn voor me mee. En wat voor een. Een Nemea reserve 2009, gemaakt van 100% Agiorgitiko-druiven. Wat jammer dat deze wijn (nog! ik zeg nog!) niet in Nederland te verkrijgen is. De wijn heeft me zo goed gesmaakt dat ik u over de druif die naast het vakmanschap van de wijnmaker mede verantwoordelijk is voor die traktatie, de Agiorgitiko, graag een glas vol wil schrijven.

 

Nemea

Deze Nemea reserve 2009 deed me denken aan een andere wijn, de wijn van deze week van Gaia-Estate. Gaia-wijnen wordt geleid door wijnmakers Yannis Paraskevopoulos (landbouwkundige, haalde een PhD in de oenologie aan de Universiteit van Bordeaux) en Leon Karatsalos (landbouwkundige). Sinds 1997 maken zij hun prachtige Gaia Estate Agiorgitiko bij het plaatsje Koutsi op het schiereiland Nemea, ten westen van Athene in een wijngaard van 7 hectare groot. Koutsi, dat ligt op ongeveer 550 meter boven zeeniveau, wordt omringd door wijngaarden die goed gedijen op de kalkgrond aldaar. De koele temperatuur, het ideale aantal uren zonneschijn en de steile hellingen waartegen de wijnranken zijn aangeplant leveren lager rendement dan wijnranken in wijngaarden op andere plaatsen op Nemea. Daarom geloven de wijnmakers dat hun in Koutsi verbouwde Agiorgitiko-druiven geconcentreerder zijn en daarom van hogere kwaliteit zijn dan hun collega-druiven elders op het schiereiland. Ideaal voor het produceren van hoog-extract en op eiken gerijpte wijnen met veel bewaarpotentie.

Maar bewaren? Deze wijn? Ik geef het u te doen!

 

Gaia Estate Agiorgitiko 2012

    

Biologisch?: gaia_agiorgitikoNee                                                                                                         

Welk(e) druivenras(sen) zijn voor deze wijn gebruikt?  100 % Agiorgitiko

Wat ruik ik? De wijn heeft een intens aroma. U kunt rijp fruit, bessen en kersen ruiken.

Wat proef ik? De wijn heeft frisse zuren en zachte tannines, een combinatie die de wijn een mooie soepelheid geeft. U kunt wat cassis en een lichte kruidigheid proeven. De wijn heeft een middellange afdronk waarin de zachte tannines nog even wat blijven hangen.

Wat eet ik erbij? Net als de Sardijnse wijn van vorige week is ook deze wijn uitstekend geschikt als ‘eet-wijn’. Bij volle, rijke, kruidige gerechten gedijt deze Agiorgitiko het best.

Is dit een exclusieve wijn (de snob-score)? In zekere zin wel. Wel als u in Nederland op zoek bent naar Griekse wijnen. Wijnen uit Griekenland zijn, vaak ten onrechte behalve wanneer het gaat om Retsina natuurlijk, niet geweldig vertegenwoordigd in Nederland. Gelukkig zijn de wijnen van Gaia voldoende verkrijgbaar in de goede wijnspeciaalzaken.

Wat kost deze wijn?  12,75 euro per fles.

Wat is de prijs/kwaliteits-verhouding? De prijs-kwaliteitsverhouding is gemiddeld. U heeft met de Gaia Estate een goed gemaakte karaktervolle wijn in het glas waarin de Griekse zon doorstraalt. De wijn heeft na gisting nog zes maanden gerijpt op eikehouten fusten. De complexiteit van de wijn en het bewaarpotentieel (de wijn zal nog wat fluweliger worden als u erin slaagt om hem nog een aantal jaren te bewaren) maken deze Griekse traktatie zijn prijs zeker waard.

(Wanneer) is de wijn op dronk? Deze wijn is nu op dronk en kan tot 4 of 5 jaar na de oogst mee.

Alcoholpercentage? 13,5%

Serveertemperatuur? Tussen de 16 en 18 graden Celsius. De wijn is overigens ook prima geschikt om in de zomer licht gekoeld (tussen 12 en 15 graden Celcius) te drinken.

Waar is de wijn te verkrijgen? o.a. Bij Wijnhandel Oranje, Oranjestraat 10-12 te Schiedam.

U kunt ook een mailtje sturen naar info@dewijnrecensent.nl met uw bestelling, telefoonnummer en adresgegevens en de wijn wordt zo spoedig mogelijk bij u thuisbezorgd (verzendkosten zijn exclusief).

 

De wijnrecensent-score: 89/100